तळपत तरळत प्रचंड गर्जत गर्द कभिन्न नभास छेडत स्थूल शांतता पायी तुडवत जन मनाचा कंप उडवत खट्याळ सारे खेळ खेळत आभाळातून भुईस बरसली शून्यातून अस्तित्व उभारून अंधाराला क्षणात फोडून कालीचा अवतार घेऊन अनंतशक्ती गळ्यात लेऊन शिवतांडव प्रत्यय घडवून प्रलयशलाका सूक्ष्म दाहून आकाशातून पुन्हा प्रसवण्या भूमीच्या गर्भात विसावली शांत झाली... ©विजयकुमार पानसरे